Η παιγνιώδης μορφή διδασκαλίας της γλώσσας, μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικά στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη των ικανοτήτων του παιδιού. Πράγματι, λόγω του βιωματικού, διαλογικού και διαδραστικού χαρακτήρα της, τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά και αποκομούν γνώσεις που εκπηγάζουν από τη δική τους κριτική σκέψη και φαντασία μέσω της εμπειρίας, του πειραματισμού, της δοκιμής και της εξερεύνησης.

Επιπλέον, έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν πως η γλώσσα δεν είναι μόνο ο παγιωμένος και τυποποιημένος «κώδικας» της γραμματικής και του συντακτικού αλλά είναι κάτι ζωντανό που αποκαλύπτει τα πράγματα καθώς τα ονομάζει· είναι ο πολιτισμός, η παράδοση και η ταυτότητά μας· είναι τα όρια της σκέψης και του κόσμου μας (όπως θα έλεγε και ο L. Wittgenstein). Μπορούν, επίσης, να αντιληφθούν ότι η γλώσσα δεν είναι μόνο ένα λεκτικό εργαλείο γραπτής ή προφορικής επικοινωνίας αλλά συνδέεται και συμπληρώνεται με το εξωλεκτικό μέρος κατά τη διαπροσωπική συναναστροφή. Η γλώσσα δεν είναι μόνο οι λέξεις που σημαίνουν ένα νόημα, είναι οτιδήποτε σημαίνει ένα νόημα και αυτό το «οτιδήποτε» μπορεί να είναι μια χειρονομία, μια έκφραση  ή ένα βλέμμα.

παιχνίδι
παιχνίδι

Η διδασκαλία της γλώσσας έχει τη δυνατότητα να γίνει προσιτή και διασκεδαστική όταν στηρίζεται σε εναλλακτικά εργαλεία μάθησης, όπως είναι το παιχνίδι, βάζοντας κατά μέρος τις παραδοσιακές μεθόδους.

Η γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών, μπορεί να επιτευχθεί πολύπλευρα με τα ανάλογα παιχνίδια, ορισμένα από τα οποία αναφέρονται ενδεικτικά. Συγκεκριμένα, για την εξάσκηση στο θέμα της φωνολογικής και ορθογραφικής σύστασης των λέξεων, η «κρεμάλα» είναι το κατάλληλο παιχνίδι. Επίσης, για την εξάσκηση στη σημασιολογική ανάλυση των λέξεων, υπάρχουν διάφορες επιλογές όπως είναι το γνωστό παιχνίδι «ζώα-φυτά», τα «αντίθετα-συνώνυμα» (δίνεται μια λέξη και αναμένεται από τα παιδιά να βρουν την αντίθετη ή τη συνώνυμη της) και «η μια λέξη φέρνει την άλλη» (τα παιδιά λένε με σειρά μια λέξη που το νόημά της σχετίζεται με την τελευταία που ειπώθηκε. Παράδειγμα: ναυτικός, θάλασσα, μπλε, πράσινο, δάσος, περιβάλλον, ανακύκλωση κ.ο.κ.)

Επιπλέον, υπάρχουν ποικίλα παιχνίδια που συμβάλλουν στη συνειδητοποίηση της αλληλένδετης σχέσης που έχει η λεκτική με την εξωλεκτική επικοινωνία, όπως είναι η «παντομίμα», τα «παιχνίδια ρόλων» και ο «αυτοσχεδιασμός». Ακόμη, για την βαθύτερη κατανόηση της αλληγορικής γλώσσας μπορεί να αξιοποιηθεί το παιχνίδι με τις «παροιμίες» (δίνεται η αρχή μιας παροιμίας και αναμένεται από τα παιδιά να βρουν τη συνέχεια.  Παράδειγμα: Όποιος θέλεις τα πολλά – χάνει και τα λίγα).

παιχνίδι

Εκτός από αυτά, υπάρχουν παιχνίδια που ενισχύουν την εξάσκηση στη δομή του λόγου καθώς και την ανάδειξη της φαντασίας, όπως είναι η «συνέχιση του παραμυθιού» (τα παιδιά συνεχίζουν ένα παραμύθι), «κλασικά παραμύθια με διαφορετικό τέλος» (τα παιδιά διηγούνται ένα διαφορετικό τέλος) και το «φτιάξιμο ομαδικού παραμυθιού» (το πρώτο παιδί λέει μια λέξη, τα υπόλοιπα με τη σειρά επαναλαμβάνουν τις προηγούμενες λέξεις που ειπώθηκαν προσθέτοντας κάθε φορά τη δική τους, ώστε να φτιάξουν όλα μαζί ένα παραμύθι. Παράδειγμα: Η / Η αλεπού / Η αλεπού πήγαινε κ.ο.κ.).

Σύμφωνα με τα παραπάνω, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι το παιχνίδι δεν είναι χάσιμο χρόνου αλλά το μέσο με το οποίο τα παιδιά μπορούν ευχάριστα και δημιουργικά να αναπτύξουν τις γλωσσικές ικανότητές τους και συγχρόνως να ξετυλίξουν την κριτική σκέψη και τη φαντασία τους.

Στέλλα Μιλτιάδου

(Φιλόλογος)

Με την επίσκεψη και την χρήση της ιστοσελίδα http://www.learnincy.com συμφωνείτε και αποδέχεστε τους όρους και τις προϋποθέσεις. Οι οροί και οι προϋποθέσεις τις σελίδας http://www.learnincy.com μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή χωρίς καμία προειδοποίηση ή ενημέρωση.
Αν σου άρεσε, μοιράσου το με τους φίλους σου